Jaka grubość izolacji?

Zastosowanie odpowiedniej grubości izolacji cieplnej w budynku jest zazwyczaj uzależnione od wymogów określonych w odpowiednich krajowych przepisach budowlanych.

Na ogół wymogi te określone są maksymalnym, dopuszczalnym współczynnikiem przenikania ciepła;, tak zwana wartość U, wyrażona w W/m² K, czyli w Watach na metr kwadratowy, pomnożonym przez różnicę temperatur według skali Kalwina, obliczanym oddzielnie dla każdej przegrody konstrukcyjnej budynku.

Wymagane wartości U są różne w różnych krajach i nawet w obrębie jednego kraju uzależnione są od stref klimatycznych. W oparciu o wartości U można określić wymaganą grubość izolacji dla każdej konstrukcji, np. ściany, dachu, stropu, itd.

W ostatnim czasie Parlament Europejski wydał Dyrektywę 2003/54/EC dla wewnętrznego rynku energii, która będzie miała ogromny wpływ na kwestie związane z izolowaniem budynków. Dyrektywa ta nakłada na kraje członkowskie obowiązek przekształcenia przepisów dotyczących izolacji cieplnej w przepisy dotyczące zużycia energii, które z kolei nakładać będą wymogi związane z ilością energii zużytej na ogrzewanie i klimatyzację budynków.

Powodem opracowania tej dyrektywy jest niepokój wywołany wpływami emisji na środowisko naturalne oraz zobowiązania podjęte poprzez podpisanie Protokołu w Kioto. Narzuca ona krajom członkowskim obowiązek ustanowienia systemu certyfikacji w celu monitorowania zużycia energii w budynkach. Certyfikaty te miałyby być przedkładane za każdym razem, kiedy budynek lub jego część, np. znajdujące się w nim mieszkanie, jest sprzedawany lub wynajmowany nowemu lokatorowi. Dyrektywa dotyczy zarówno nowych jak i, z pewnymi ograniczeniami, starych budynków.